De Ezels
Wij wandelen met een groep van 3 ezels: Chico, Noddy en Sara.
Sara is een opvangezel, die bij ons geniet van een goede oude dag. Ze hebben allemaal hun eigen mooie karaktereigenschappen, waardoor het leuk is om met een ezel te wandelen die bij je past!
- Sara -
Sara doet haar naam eer aan want ze is onze oudste ezel met haar 36 jaar. En hoewel een grijze dame op leeftijd nog “fit as a fiddle”! Sara kwam destijds van de Stichting Opvang Ezels en was onze eerste adoptie-ezel, nu al sinds 20 jaar! Sara heeft een ingebouwd horloge; om 8.00 u wil ze eten en als je te laat bent kun je rekenen op een stevige reprimande in de vorm van een prachtig concert!
Op 1 maart 2026 is onze ezel Sara 36 jaar geworden!
- Noddy -
Noddy is de enige bonte van het stel, oorspronkelijk een Ierse ezel. Hij heeft iets minder hekel aan regen dan de rest, dat moet ook wel als je daar vandaan komt! Hij heeft niet alleen de tekening van een bonte ezel, maar hij maakt het regelmatig ook behoorlijk bont want hij weet bijv. precies hoe hij de ritssluiting van een jas open moet krijgen en is daarom ook dol op jacks met koordsluitingen! Onder draad of een hekje doorlopen om even de naburige weide te checken is voor hem geen probleem… Hij is zijn carriere als circusezel misgelopen! Hij is nu wat ouder maar hij kan nog heel ondeugend kijken en lief dat hij is… Een grote knuffel!
- Chico -
Chico is de Benjamin maar onderschat hem niet…. Hij is de aanvoerder van de Club van Vijf!
Hij kwam bij ons als veulentje en is een beetje verwend… wat prinsessegedrag is hem niet vreemd. Hij wil bijvoorbeeld tijdens de wandelingen maar wat graag voorop lopen want dat ziet hij als eerste dat lekkere klaverveldje ;-) Hij wordt ook wel eens Tina Turner genoemd door zijn wollige wintervacht. En hij kan zijn tong zover uitsteken dat hij er bijna zijn oren mee kan schoonmaken!
De Muildieren
- Wilbur - Traineeship Muildier! -
Even kennismaken....
Ik ben muildier Wilbur, bijnaam:de Billenbijter"!
Sinds begin december woon ik bij "Ezelsbijzee" en het bevalt me hier uitstekend! Het was wel even wennen omdat ik mens en dier goed moest laten weten dat er hier maar één de baas is... en laat IK dat nou zijn! Die ezels hier heb ik even flink de stuipen op het lijf gejaagd maar nu ze weten dat ik graag als eerste mijn voerbak heb gaat het prima! Ook die tweebeners heb ik even flink te grazen genomen maar inmiddels besef ik wel dat ze best oké zijn dus nu ben ik ook maar aardig voor ze en heb ik ze laten zien dat ik eigenlijk maar een klein hartje heb en erg van knuffelen houd.
Ze hadden me eerst Lewis genoemd toen ze zagen hoe hard ik kan rennen maar omdat ik me volgens hen als een "vèrreke" (Zeeuws voor varken) gedroeg heet ik nu Wilbur en eigenlijk is dat best een mooie naam dus we laten het maar zo.
Ik ben in zomer '24 als een verrassing ter wereld gekomen in het midden des lands. Mijn moeder was een mini-Shetlander en niemand wist dat ze een korte romance had met mijn papa, een ezel. En toen lag ik daar in de wei! Dat was niet helemaal de bedoeling en daarom ben ik verhuisd. Ik mag nu mee wandelen met de ezels en dat vind ik geweldig! Maar ik moet nog wel een beetje aan het verkeer wennen en heb nu een traineeship wegens goed gedrag gekregen met een heuse Personal Trainer, Rob genaamd. Hij helpt mij en houd mij goed vast als ik het spannend vind en hij zegt steeds dat hij trots op mij is en dat ik een kanjer ben! Misschien mag ik later wel een stoer westernzadeltje met een klein kindje op mijn rug of voor een karretje lopen... dat zou pas sjiek zijn! Ik ben namelijk heel sterk!
Maar dat duurt allemaal nog even en voorlopig ga ik gewoon lekker mee op pad met mijn ezelvrienden naar bos en duin. En als ze niet doorlopen bijt ik stiekem zachtjes in hun bil!
Ik hoop je gauw te zien!
- Choco -
Hallo allemaal, Ik ben Choco!
Net als Wilbur ben ik een muildier. Helaas werd ik al vroeg gescheiden van mijn mama, en hadden de mensen bij wie ik geboren werd geen tijd voor mij en ook geen ervaring met ezels of paarden. Ik moet alles nog leren maar ik vind alles heel eng (en ben eigenlijk ook een beetje een Prima Donna) dus ik trapte gewoon naar alles en iedereen die bij mij in de buurt komt. Maar langzamerhand begin ik iets meer vertrouwen te krijgen in enkele tweebeners. Ik ben ook stiekem best nieuwsgierig!
Omdat ik me meer paardje dan ezel voel sta ik nu in de wei bij tante BonBon en oma Frantic, twee IJslanders die heel lief voor mij zijn.
En raad eens waarom ze mij Choco hebben genoemd? Als je naar me komt kijken denk ik dat je het wel kunt raden.... ik ben namelijk zo mooi en knap dat ik wed dat je bijna een hapje van me zou willen nemen!
Groetjes van Diva Choco